ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٨٧ - باب صلوات و طلب رحمت براى پيغمبر محمد(ص) و خاندانش(ع)

راستى مردى نزد رسول خدا (ص) آمد و گفت: يا رسول اللَّه! من يك سوّم دعاهاى خود را براى شما مقرر كرده‌ام، رسول خدا (ص) او را تحسين كرد و او باز عرض كرد: يا رسول اللَّه! من نيمى از دعاهاى خود را از آن شما سازم، رسول خدا (ص) فرمود:

اين بهتر است، آن مرد گفت: من همه دعاهاى خود را از آن شما كنم، فرمود: در اين صورت خداى عز و جل كفايت كند براى تو آنچه را مهم دانى از كار دنيا و آخرتت.

مردى به امام صادق (ع) عرض كرد: اصلحك اللَّه! چگونه همه دعاهاى خود را از آن حضرت مى‌كند؟ امام صادق (ع) در پاسخ او فرمود: از خدا عز و جل چيزى در خواست نكند جز اينكه دعاى خود را با صلوات بر محمد و آلش آغاز كند.

١٣- رسول خدا (ص) فرمود:

به من به آواز بلند صلوات بفرستيد، زيرا كه آن نفاق را بر طرف كند.

١٤- از اسحاق بن فروخ مولى آل طلحه، گويد: امام صادق (ع) فرمود:

اى اسحاق بن فروخ! هر كه ده بار بر محمد و آل محمد صلوات فرستد، خدا و فرشته‌ها صد بار بر او صلوات بفرستند و هر كه صد بار بر محمد و آل محمد صلوات فرستد، خدا و فرشته‌ها هزار بار بر او صلوات فرستند، آيا نشنيده‌اى گفته خدا عز و جل را (٤٣ سوره احزاب): «او است آن خداوندى كه رحمت مى‌فرستد بر شما و هم فرشته‌هائى كه رحمت مى‌خواهند براى شما تا بيرون آورند شماها را از تاريها و تيرگيها به سوى روشنى و خدا در باره مؤمنان مهربان است».