ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٢٩١ - باب دعا براى دردها و بيماريها

الدنيا و الآخرة ما انت اهله و أذهب عنّى هذا الوجع- و آن درد را نام ببر- فانّه قد غاظنى و [أ] حزننى‌

(مرا به خشم آورده و اندوهناك كرده)، و در دعا اصرار كن. گويد: هنوز به كوفه نرسيده بودم كه خدا همه آن درد را از من برد و شفاى كامل عطا كرد.

٥- از امام باقر (ع) فرمود: چون مرد گرفتار بلائى را ديدى بگو:

سپاس از آنِ خدا است كه مرا عافيت داده از آنچه تو را بدان گرفتار كرده است و برترى داده مرا به تو و بر بسيارى از كسانى كه آفريده- و بگوش او مرسان-.

٦- از امام باقر (ع) فرمود: دستِ خود بر موضع درد گذار و سه بار بگو:

اللَّه اللَّه ربّى حقاً لا اشرك به شيئاً، اللَّهم انت لها و لكل عظيمة ففرجها عنّى‌

(بار خدايا توئى براى شفاى آن و در درد بزرگى آن را از من برگشا).

٧- از امام صادق (ع) كه براى هر دردى بگو:

بسم اللَّه و باللَّه كم من نعمة للَّه في عرق ساكن و غير ساكن على عبد شاكر و غير شاكر

، و با دست راست ريشت را بگير و پس از نماز واجب سه بار بگو:

بار خدايا گرفتاريم را رفع كن و عافيتم را زود برسان و زيان از من دور كن.

و سعى كن كه اين دعا با اشك و گريه باشد.