ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ١٨١ - باب در گفتار بام و شام

خشنود گردد و نيست شايسته ستايش جز خداى بردبار كريم و نيست شايسته ستايش جز خداى علىّ عظيم، منزّه باد پروردگار آسمان‌ها و زمين‌ها و هر چه ميان آنها است و پروردگار عرش عظيم، بار خدايا به تو پناه مى‌برم از دچار شدن به شقاوت و سرزنش دشمن‌ها و به تو پناه برم از فقر و بار سنگين و به تو پناه برم از منظره بد و ناگوار در باره اهل و مال و فرزند و ده بار صلوات بر محمد و آلش صلوات فرستد.

١٤- از امام باقر (ع) فرمود: بنده‌اى نباشد كه كه چون صبح كند پيش از بر آمدن خورشيد گويد:

«اللَّه اكبر اللَّه اكبر كبيراً

- منزّه باد خدا در بامداد و پسين، و سپاس از آن خدا است پروردگار جهانيان بسيار و فراوان، شريك ندارد، و صلى اللَّه على محمد و آله» جز اينكه فرشته‌اى آنها را دريابد و ميان پر خود نهد و به آسمان دنيا بالا برد و فرشته‌ها به او گويند: چه همراه تو است؟ در پاسخ گويد: با من چند كلمه است كه مردى از مؤمنان گفته و آنها چنين و چنانند، و فرشته‌ها گويند: خدا رحمت كند هر كه اين كلمات را گفته است و او را بيامرزد و به هر آسمانى كه بالا رود به اهل آن گزارش دهد و آنها گويند: خدا رحمت كند آن را كه اين كلمات را خوانده است و او را بيامرزد تا آنها را به حاملان عرش رساند و به آنها گويد: با من كلماتى است كه مردى از مؤمنان گفته است و چنين و چنانند، و حاملان عرش مى‌گويند: خدا اين بنده را رحمت كند و بيامرزد،