ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمرهاي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٦١ - باب ستايش و ثناء پيش از دعا
١٠- از على بن ابى حمزه، گويد: امام صادق (ع) به ابى بصير فرمود:
اگر از وقوع چيزى بيم دارى و يا حاجتى مىخواهى، آغاز سخن كن به نام خدا و او را تمجيد كن و ستايش نما چنانچه شايسته آن است، و بر محمد (ص) صلوات فرست و حاجت خود را بخواه و خود را به گريه بدار گر چه به اندازه سر مگسى باشد، زيرا پدرم (ع) هميشه مىفرمود: نزديكترين حال بنده به خداوند پرورنده عز و جل وقتى است كه او در سجده باشد و گريان باشد.
١١- از امام صادق (ع)، فرمود:
اگر گريهات نيايد، خود را به گريه بدار و اگر از ديدهات به اندازه سر مگسى هم اشك در آيد به، به چه خوب است.
باب ستايش و ثناء پيش از دعا
١- از حارث بن مغيره، گويد: شنيدم امام صادق (ع) مىفرمود:
مبادا چون يكى از شماها خواهد از پروردگار خود حاجتى براى دنيا و آخرت بخواهد بدان مبادرت كند تا آغاز سخن كند به ستايش و مدح خدا و طلب رحمت بر پيغمبر (ص) و سپس حوائجش را بخواهد.