ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٤٨٧ - باب حسن معاشرت

دهيد، خوش كردار باشد يا بدكار زيرا رسول خدا (ص) را شيوه اين بود كه مى‌فرمود: نخ و سوزنى را هم به صاحبش بپردازيد. با تيره خود پيوست كنيد و بر سرِ جنازه مرده‌هاشان حاضر شويد و از بيمارهاشان عيادت كنيد و حقوقِ آنها را بپردازيد زيرا هر مردى از شماها هر گاه در دينِ خود ورع داشته باشد و راست گويد و امانت را بپردازد و با مردم خوش رفتارى كند و گفته شود اين جعفرى است من شاد مى‌شوم و از او شادى بر من وارد مى‌شود و گفته مى‌شود اين اثرِ پرورش جعفر است، به خدا سوگند كه پدرم برايم باز گفت كه:

مردى در ميان يك قبيله از شيعه‌هاى على (ع) بود و زيورِ آن قبيله بشمار مى‌رفت از همه بهتر امانت را مى‌پرداخت و حقوق را مراعات مى‌كرد و راستگوتر بود و همه وصيّت و امانت خود را بدو مى‌سپردند از همه مردم عشيره كه از او پرسش مى‌كردى مى‌گفتند: چه كسى مانندِ فلانى است، راستى كه او از همه ماها امانت پردازتر و راستگوتر است.

باب حسن معاشرت‌

١- امام باقر (ع) فرمود: با هر كه معاشرت دارى، اگر توانى دست بر سر آنها داشته باشى (به آنها احسان و كمك و خدمت كنى) بكن.

٢- از ابى الربيع شامى، گويد: نزد امام صادق (ع) وارد