ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٤٨٥ - باب اندازه معاشرت واجب

مرده‌هاشان حاضر شويد.

٣- از حبيب خثعمى گويد: شنيدم امام صادق (ع) مى‌فرمود:

بچسبيد به ورع و كوشش در طاعت و بر سرِ جنازه‌ها حاضر شويد و بيمارها را عيادت كنيد و با قومِ خودتان به مسجدها برويد و براى همه مردم بخواهيد آنچه را براى خودتان مى‌خواهيد، آيا يكى از شماها شرم ندارد كه همسايه‌اش حقِّ او را بشناسد و رعايت كند و او حقّ همسايه خود را نشناسد؟.

٤- از معاوية بن وهب گويد: به امام صادق (ع) گفتم:

چگونه سزاوار است كه ما با قوم خود و مردمى كه با آنها معاشرت داريم و هم مذهبِ ما نيستند عمل كنيم؟

فرمود: به امامانِ خود كه از آنها پيروى مى‌كنيد نگاه كنيد و آن كار را كه آنها را مى‌كنند، بخدا سوگند كه امامان شما بيمارانِ آنها را عيادت مى‌كنند و به جنازه‌هاى آنها حاضر مى‌شوند و بر سود و زيانِ آنها گواهى مى‌دهند و امانتِ آنها را به آنها مى‌پردازند.

٥- از ابى اسامه زيد شحّام گويد: امام صادق (ع) به من فرمود:

به هر كدام كه مى‌دانى از من فرمان مى‌برند و به گفته من عمل مى‌كنند سلامِ مرا برسان، و من به شما سفارش مى‌كنم به تقواى خداى عز و جل و ورع در ديانتِ خود و كوشش براى خدا و راستگوئى و پرداخت امانت و طول دادنِ سجده و خوش همسايگى كه محمد (ص) اينها را آورده است. امانتِ هر كه به شما امانت سپرده پس‌