ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٥٤٣ - باب عطسه و تسميت(يعنى جوابى كه در برابر عطسه گويند)

هر گاه ردّ كند (ردّ كنى) بايد بگويد:

يغفر اللَّه لك و لنا.

زيرا از رسول خدا (ص) در خواست شد از آيه يا كلامى كه در آن ذكر خدا باشد، در پاسخ فرمود: هر جمله‌اى كه ذكر خدا در آن باشد خوب است.

١٤- از مسمع بن عبد الملك، گويد: امام صادق (ع) عطسه زد و گفت:

الحمد للَّه رب العالمين‌

، و سپس انگشتش را بر بينى خود نهاد و گفت: بينيم براى خدا به زبونى بر خاك است.

١٥- امير المؤمنين (ع) فرمود:

هر كس كه هنگام عطسه خود گويد:

الحمد للَّه رب العالمين على كل حال‌

، درد گوش و دندان نيابد.

١٦- از امام صادق (ع)، فرمود:

در باره درد دندان و گوش، هر گاه شنيديد كسى عطسه زند، با حمد خدا با او آغاز سخن كنيد.

١٧- از ابى اسامه، گويد: امام صادق (ع) فرمود:

هر كه عطسه‌اى شنود و حمد خداى عز و جل كند، صلوات بر پيغمبر و خاندانش فرستد، از درد چشم و دندانش ننالد.

سپس فرمود: اگر آن را شنيدى، آن ذكر را بگو گرچه ميان تو و آن، دريا باشد.