ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٥٤٥ - باب عطسه و تسميت(يعنى جوابى كه در برابر عطسه گويند)

١٨- از يكى از اصحابش، گويد: مردى ترسا در نزد امام صادق (ع) عطسه زد، حاضران به او گفتند: هداك اللَّه.

پس امام صادق (ع) فرمود: [بگوئيد]

يرحمك اللَّه‌

، گفتند: او ترسا است، فرمود: تا خدا به او رحم نكند، او را هدايت نكند.

١٩- از امام صادق (ع) كه رسول خدا (ص) فرمود:

هر گاه مرد مسلمانى عطسه زند و براى مانعى خاموش بماند، فرشته‌ها از طرف او گويند:

الحمد للَّه رب العالمين‌

، و اگر خود گويد:

الحمد للَّه رب العالمين‌

، فرشته‌ها گويند:

يغفر اللَّه لك.

فرمود: رسول خدا (ص) فرموده است: عطسه در بيمار نشانه بهبودى است و براى تن، آسايش است.

٢٠- امام صادق (ع) فرمود:

عطسه براى همه تن سودمند است تا از سه بار فزون نباشد، و اگر از سه بار فزود، درد و بيمارى باشد.

٢١- از ابى بكر حضرمى، گويد: از امام صادق (ع) از تفسير قول خدا عز و جل پرسيدم (١٩ سوره لقمان): «راستى كه زشت‌ترين آوازها بانگ خر است».