ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٦٥ - باب ستايش و ثناء پيش از دعا

خواهد، بايد پروردگارش را ستايش كند و مدح گويد، زيرا چون مردى حاجتى از سلطان جويد، براى او سخنى آماده سازد كه بهتر از آن نتواند، پس هر گاه حاجت خواستيد، خداى عزيز جبار را تمجيد كنيد و مدح نمائيد و بر او ستايش كنيد، مى‌گوئى: اى بخشنده‌ترين هر كه عطا كرده و بهترين كسى كه از او خواهش شده، اى مهربان‌تر كسى كه از او مهر خواهند، اى يگانه، اى بى‌نياز، اى كسى كه نزاده‌اى و زائيده نشدى و نمى‌باشد براى او همتاى، اى كسى كه نگرفته است همسرى و نه فرزندى، اى كسى كه هر چه مى‌خواهد، مى‌كند، و هر چه اراده سازد، بدان حكم مى‌دهد و هر چه را دوست دارد، اجراء مى‌نمايد، اى كسى كه ميان مرد و دلش حائل مى‌شود، اى كسى كه در منظره اعلا است، اى كسى كه به مانندش چيزى نيست، اى شنوا اى بينا. و از نامهاى خدا عز و جل بسيار بياور، زيرا نامهاى خدا بسيار است و صلوات فرست بر محمّد (ص) و آلش و بگو: بار خدايا از روزى حلالت بر من وسعت بده و به اندازه‌اى كه آبروى خود را نگهدارم و آنچه بر من سپرده است بپردازم به وسيله آن، و رحم خود را پيوست دارم و كمك كنم و برايم در حج و عمره كمك باشد.

و فرمود: مردى به مسجد در آمد و دو ركعت نماز خواند و از خدا عز و جل درخواست كرد، سپس رسول خدا (ص) فرمود: اين بنده شتابانه به درگاه پروردگارش رفت و ديگرى آمد و نماز گزارد و سپس خدا عز و جل را ستايش كرد و صلوات بر پيغمبر فرستاد (و آلش) پس رسول خدا (ص) فرمود: درخواست كن تا به تو عطا شود.

٧- امام صادق (ع) فرمود: