ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٣١٣ - باب دعاء قرائت قرآن

باب دعاء قرائت قرآن‌

١- امام صادق (ع) نزد خواندن قرآن خدا عز و جل، اين دعا را مى‌خواند: «بار خدايا پروردگار ما! از آنِ تو است سپاس، توئى يگانه در توانائى و سلطنت استوار و از آنِ تو است سپاس، توئى برتر به عزت و كبرياء و فراز آسمانها و عرش بزرگ، پروردگار ما! از آنِ تو است سپاس، تو خود همه چيز را فرستنده آيات و ذكر عظيم، پروردگار ما! از آن تو است سپاس بدان چه آموختى از حكمت و از قرآن بزرگوار و روشن‌كننده، بار الها توئى كه پيش از اظهار شوق آن را به ما آموختى و سودش را نجسته آن را به ما ياد دادى، بار خدايا! در صورتى كه اين خود منّت و فضل و جود و لطف است نسبت به ما و رحمت است براى ما و امتنانيست بر سر ما بى‌جنبش و چاره‌جوئى و توانى از طرف ما، بار خدايا! پس خوب خواندن آن و نگه داشتن آياتش را نزد ما محبوب ساز و ايمان به متشابه و عمل به آيات محكم آن را با وسيله تأويل و رهيابى در تدبير و بينائى در پرتوش به دل ما انداز.

بار خدايا! چنانى كه آن را درمان براى دوستانت نازل كردى و وسيله بدبختى دشمنانت ساختى و آن را نابينائى نافرمان و روشنى فمان‌برانت نمودى، بار خدايا! آن را براى ما دژى ساز از عذابت و پناهگاهى از خشمت و جلوگيرى از نافرمانيت و نگهبانى از بد خواهيت و رهنمائى به فرمانبريت و نورى در روز ملاقات تا بدان‌