ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٦١٣ - شرحهاى كتاب دعاء

خدا رو برگرداند و براى آنكه حاجت او پس افتاده دست از دعا بردارد و يا مقصود اين است كه در دعا شتاب ورزد و به آن اهتمام نكند و خود به دنبال حاجتش رود پيش از آنكه در دعاى به درگاه خدا اصرار ورزد چنانچه ظاهر خبر دوم است.

و حاصل آنكه بايد دعاكننده در دعا مبالغه كند و به پروردگار زمين و آسمان خوش بين باشد و براى تأخير اجابت از درگاه او نوميد نگردد زيرا بسا براى آنكه از آواز او خوشش آيد و يا براى مصلحت اجابت پس افتد و نبايد در آن شتاب كند زيرا شتاب از شيطان است و خدا از آن نكوهش كرده در چند جاى از قرآن. راغب گويد: شتاب خواستن چيزى است و جستن آن پيش از اوان آن و از اين راه مذموم است در نظر عام قرآن تا آنجا كه گفته‌اند: شتاب از شيطان است.

«اذا عجل» در حديث دوم- يعنى در تعقيب نماز شتاب كند و آن را وانهد و بدان دل ندهد و برخيزد دنبال كارهايش برود يا به اندكى از دعا پردازد و به دنبال كارى برود كه براى آن دعا كرده است و مقصود از آن همان است كه در خبر پيش گفتيم يعنى براى كندى در اجابت دعا دچار نوميدى گردد. از مجلسى (ره)- خداى تعالى در داستان ابراهيم فرموده است كه به قوم خود گفت (٤٨ سوره مريم): «من از شما و آنچه در برابر خدا مى‌خوانيد و مى‌پرستيد كناره مى‌كنم» طبرسى گويد: يعنى از شما دورى كنم و به كنارى روم و پروردگارم را بخوانم، يعنى پروردگارم را بپرستم به اميد اينكه به دعا به درگاه پروردگارم بدبخت نشوم چنانچه شما به دعا در برابر بت‌ها بدبخت شديد، و كلمه عيسى را از راه خشوع آورده، و گفته‌اند: مقصودش اين است كه شايد طاعت و عبادتم را بپذيرد و به واسطه ردّ آن بدبخت نشوم زيرا مؤمن ميان بيم و اميد است. بيضاوى گفته: يعنى نوميد و سرگردان نشوم و كوششم ضايع نگردد چون شما در دعاى معبودان خود، انتهى.