ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ١٢١ - باب تسبيح و تهليل و تكبير

و گفتند: يا رسول اللَّه! راستى توانگران دارند كه بنده آزاد كنند و ما نداريم، دارند كه به حجّ بروند و ما نداريم، دارند چيزى كه صدقه بدهند و ما نداريم، دارند آنچه كه بدان در راه خدا جهاد كنند و ما نداريم، رسول خدا (ص) فرمود: هر كه صد بار «اللَّه اكبر» گويد، نزد خدا عز و جل بهتر از آزاد كردن صد بنده، و هر كه خدا را صد بار تسبيح گويد بهتر است از راندن صد شتر به قربانگاه حجّ، و هر كه خدا را صد بار حمد گويد بهتر است از تقديم يك صد اسب براى جهاد در راه خدا با زين و لجام و سوارش، و هر كه صد بار بگويد: «لا إِلهَ إِلَّا اللَّهُ‌»، در آن روز از همه مردم بهتر عمل كرده است جز كسى كه بر آن افزوده باشد. فرمود: اين گزارش به توانگران رسيد و آن را به كار بستند، گويد: مستمندان نزد رسول خدا (ص) برگشتند و گفتند:

يا رسول اللَّه! آنچه فرموديد، به توانگران رسيده و آن را به كار بستند، رسول خدا (ص) فرمود: اين فضل خدا است، به هر كه خواهد مى‌دهدش.

٢- از ربعى، از فضيل، از امام باقر و يا امام صادق (ع) گويد: شنيدم مى‌فرمود: «اللَّه اكبر و لا إِلهَ إِلَّا اللَّهُ‌» بسيار بگوئيد زيرا چيزى در نزد خدا عز و جل از اللَّه اكبر گفتن و لا اله الّا اللَّه گفتن محبوب‌تر نيست.

٣- از امام صادق (ع) كه امير المؤمنين (ع) فرمود: «سبحان اللَّه» گفتن، نيمى از ميزان اعمال است، و «الحمد للَّه» همه ميزان را پر مى‌كند و «اللَّه اكبر» ميان آسمان و زمين را پر مى‌كند.