ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ١٢٣ - باب تسبيح و تهليل و تكبير

٤- از امام باقر (ع) گويد: رسول خدا (ص) به مردى گذر كرد كه در باغستانى درخت مى‌كاشت و نزد او ايستاد و فرمود: تو را دلالت نكنم بر كشت درختانى كه ريشه‌هايشان برجاتر و رسيدن ميوه‌هايشان زودتر و ميوه‌هايشان بهتر و پاينده‌تر باشند؟ گفت: چرا مرا بدان رهنمائى كن يا رسول اللَّه، فرمود:

چون بامداد و پسين كنى بگو: سبحان اللَّه و الحمد للَّه و لا إِلهَ إِلَّا اللَّهُ‌ و اللَّه اكبر، زيرا اگر آن را گوئى به شماره هر تسبيح ده درخت در بهشت دارى از انواع ميوه و آنها از باقيات صالحاتند، فرمود. آن مرد گفت: پس به راستى يا رسول اللَّه! من شما را گواه گرفتم كه اين نخلستان من وقف است و قبض شده است بر فقراء مسلمانان كه مستحقّ صدقه باشند.

و خدا آياتى از قرآن را نازل كرد (٥ سوره الليل): «و أمّا كسى كه عطا كند و پرهيزكار باشد و تصديق به عاقبت خوش به زودى براى او نعمت فراوان آماده سازيم».

٥- رسول خدا (ص) فرمود:

بهترين عبادت، گفتن: لا إِلهَ إِلَّا اللَّهُ‌ است.