ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٦٧ - باب ستايش و ثناء پيش از دعا

مردى به مسجد آمد و هنوز ستايش خدا نكرده و صلوات بر پيغمبر (ص) نفرستاده آغاز خواهش از خدا نمود، پس رسول خدا (ص) فرمود: اين بنده شتابانه به درگاه پروردگارش رفت، سپس ديگرى آمد و ستايش خدا عز و جل نمود و صلوات بر رسول خدا (ص) فرستاد و رسول خدا (ص) فرمود: درخواست كن تا به تو عطا شود، سپس فرمود: در كتاب على (ع) است كه ستايش بر خدا و صلوات بر رسولش پيش از درخواست است و مقدمه آن است و راستى يكى از شماها كه نزد مردى آيد و حاجتى خواهد، دوست دارد كه پيش از درخواست حاجتش براى او سخن خوشى گويد.

٨- از عثمان بن عيسى، از كسى كه براى او باز گفته كه گويد: به امام صادق (ع) گفتم: دو آيه در قرآن خدا است عز و جل كه آنها را مى‌جوئيم و نمى‌يابيم، فرمود: آن دو كدامند؟ گفتم: قول خدا عز و جل (٦٠ سوره مؤمن): «مرا بخوانيد تا شما را اجابت كنم»، ما او را مى‌خوانيم و اجابتى دريافت نمى‌كنيم، فرمود: به نظر تو خداوند وعده خلافى مى‌كند؟ گفتم: نه، فرمود: پس اين از چه راه است؟

گفتم: نمى‌دانم، فرمود: ولى من به تو خبر مى‌دهم، هر كه خدا عز و جل را اطاعت كند در آنچه به او فرمان داده است و سپس او را از جهت دعا بخواند، خدا اجابت كند، گفتم: جهت دعا چيست؟

فرمود: راه دعا اين است كه خدا را سپاسگزارى و حمد كنى و نعمتى كه به تو داده است ياد آور شوى و سپس او را شكر گزارى و سپس صلوات فرستى بر محمد (ص) و آلش و سپس گناهان خود را ياد كنى و بدان‌ها اعتراف نمائى و سپس از آنها به خدا پناه برى، اين راه دعا است، سپس فرمود: آيه ديگر چيست؟ گفتم: قول خدا عز و جل (٣٩