ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٩٧ - باب آنچه واجب است از ذكر خدا عز و جل در هر مجلس

خدا عز و جل به موسى (ع) وحى كرد:

اى موسى! بفزونى مال، شاد مشو و مبال و يادم را وامنه در هر حال، زيرا فزونى مال، گناهان را فراموش سازد و وانهادن ذكر من، دلها را سخت و تيره كند.

٨- از امام باقر (ع)، فرمود:

در توراتى كه تغيير داده نشده است، نوشته است كه موسى (ع) از پروردگارش پرسيد و چنين گفت: معبودا! راستش اين است كه مجلسى برايم پيش آمد مى‌كند كه من تو را عزيزتر و والاتر دانم از آنكه در آنها نامت را برم.

خداوند در پاسخ فرمود: نام بردن من در هر حال خوب است.

٩- از امام صادق (ع) كه خدا عز و جل به موسى فرمود:

مرا در شبانه روز بسيار ياد كن و هنگام ياد من، خاشع باش و هنگام بلائى كه به تو دهم، صابر باش، درگاه ذكرم آسوده زى و مرا بپرست و چيزى را با من شريك مساز، سرانجام به سوى من است، اى موسى! مرا ذخيره خود ساز و گنج كردارهاى پاينده و شايسته خود را به من سپار.

١٠- از امام صادق (ع)، فرمود: خدا عز و جل به موسى فرموده است:

زبانت را دنبال دلت بنه تا سالم بمانى و در شبانه روز بسيار