ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٦٠٩ - شرحهاى كتاب دعاء

و گر نه ثواب و عقاب و امر و نهى باطل شوند چنانچه از امير المؤمنين (ع) گذشت. از مجلسى (ره)- مقصود از عفاف و پارسائى يا خوددارى از گدائى به در خانه مردم است يا خوددارى در شكم و فرج است از حرام يا مطلق خوددارى از حرام است و اوسط اظهر است و معنى نخست به دعاء برگردد و بنا بر دو معنى ديگر بسا كه با دعاء مخالفت دارد با اينكه دعا احب اعمال باشد زيرا فرقى ميان دوست‌تر و بهتر نيست به جورى كه مخالفت نباشد و ممكن است جواب از آن به چند وجه:

١- دعاء افضل اعمال است و عفت بهترين ترك اعمال خلاف.

٢- افضليت هر كدام نسبت به اعمال ديگر است نه به يك ديگر.

٣- افضليت هر كدام از يك جهت است زيرا هر كدام اثر مخصوصى دارند كه ديگرى جاى گير آن نيست چنانچه آب براى بدن خاصيتى دارد كه نان و گوشت ندارد و بالعكس و درست باشد كه گويند: هر كدام افضل است از نظر اثر مخصوص به خود. برخى نيزه‌ها داراى پيكانى است آهنين كه بر سر آن نصب شده است و در مورد حمله به دشمن آن نوك آهنين به آسانى بكار مى‌نشيند و به بدن فرو مى‌رود و امام دعا را از نظر تأثير در دشمن به آن نيزه مانند نموده است. در حديث دوم براى دعا، سينه بى‌كينه و دل با تقوى‌ را بميان آورده است و مجلسى در شرح آن گويد: در اين حديث به پاره‌اى از شرائط دعا اشاره شده و بيان شده است كه دعاء سبب رهائى از بديهاى دنيا و سختيهاى ديگر سرا است و اخلاص در دعا بلكه در جميع عبادات به پاك بودن آن است از همه آلودگيهاى رياء و اغراض دنيويّه و پست. از مجلسى (ره)-

«ما قد قدّر»

يعنى در لوح محو و اثبات يا در