ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٦١٨ - شرحهاى كتاب دعاء

عالميان را فراگيرد. از مجلسى (ره)-

«الّا و له كيل و وزن»

شايد مقصود اين است كه گرچه ثواب اعمال بر وجه تفضل باشد ولى مقياسى دارد به خلاف ثواب گريه كه بى‌قياس است. اين همان عين حديث (١) باب است با اختلافى در سند آن. از مجلسى (ره)- مقصود از ترك بازرسى آنان، اين است كه بى‌حساب به بهشت روند. از مجلسى (ره)- تمجيد ذكر بزرگوارى او است سبحانه و وصف او به صفات نيك و ثناء مدح و گفتار خوب است. از مجلسى (ره)- شايد مقصود از مدح بيان بزرگوارى ذات و صفات حضرت او است بى‌ملاحظه نعمت، و مراد به ستايش و ثنا اعتراف به نعمت‌هاى او است و شكرگزارى از آنها.

«انه و اللَّه»

اين بر اين اساس است كه خروج از گناهان از شرائط اجابت دعا است و مؤيد آن است قول خدا تعالى (سوره مائده): «همانا خدا پذيرا است از متقيان». از مجلسى (ره)-

«من اطاع اللَّه تعالى في ما امره»

يعنى در همه امر او زيرا خدا تعالى فرموده است (٤٠ سوره بقره): «به عهدم وفا كنيد تا به عهد شما وفا كنم» يا اشاره است به قول خدا تعالى (١٨٠ سوره اعراف):

«و از آن خدا است اسماء حسنى‌ او را بدانها بخوانيد».

«ثم دعاه من جهة الدعاء»

اشاره است به اينكه وعده خدا مشروط است به حصول شرائط و رفع موانع، و از جمله شروط آن است كه در اين خبر ذكر كرده است و بسا كه عدم حصول موضوعى كه برايش دعا كرده است براى اين باشد كه شرائط موجود نبوده و بسا كه مانعى از اجابت در ميان بوده‌