ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٢٣٣ - باب دعا در دنبال نمازها

باب دعا در دنبال نمازها

١- از امام صادق (ع) كه چون امير المؤمنين (ع) از نماز ظهر فارغ مى‌شد مى‌گفت:

بار خدايا، راستى كه من به تو تقرّب جويم به وسيله جود و كرمت و به تو تقرّب جويم به محمد بنده و رسولت و به تو تقرّب جويم به فرشته‌هاى مقرّبت و پيغمبران مرسلت و به خودت، بار خدايا توئى بى‌نياز از من و منم نيازمند به تو، توئى توانگر و منم درويش به درگاهت از لغزشم درگذشتى و گناهانم را زير پرده كردى، امروز حاجتم را برآور و مرا به زشتى آنچه خودت مى‌دانى عذاب مكن بلكه گذشت وجودت مرا فرا گيرد. فرمود: سپس به سجده مى‌افتاد و مى‌گفت:

يا اهل التقوى و يا اهل المغفره و يا بر يا رحيم‌

، تو از مادر و پدر و همه كس به من خوشرفتارترى، مرا به وسيله بر آوردن حاجتم بپذير و دعايم را اجابت فرما و آوازم را بنواز، تو انواع بلاها را از من دور كردى.

٢- از امام صادق (ع) فرمود:

هر كه پس از نماز مغرب سه بار بگويد:

الحمد للَّه الذى يفعل ما يشاء، و لا يفعل ما يشاء غيره؛ خير