ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٢٣١ - باب دعا پيش از نماز

مدار زيرا تو بر هر چيزى توانائى.

٢- معصوم (ع) فرمود:

پيش از دخول در نماز مى‌گوئى:

بار خدايا من محمد پيغمبرت را از حاجتِ خود پيش داشتم، و به وسيله او به تو روى آوردم، در مطلب خودم مرا به وسيله آنها در دنيا و آخرت آبرومند ساز و از مقرّبان بنواز، بار خدايا به وسيله آنان نمازم را پذيرا شده ساز و گناهم را آمرزيده و دعايم را مستجاب، يا ارحم الراحمين.

٣- از صفوان جمّال گويد: من حضور امام صادق (ع) بودم كه پيش از تكبيرة الاحرام برابر قبله ايستاد و گفت:

بار خدايا مرا از رحمت و نوازشِ خود محروم مساز و از مهر خود نوميد مكن و از مكر و مجازاتِ خود آسوده خاطر منما زيرا از مكر خدا آسوده نزيند جز زيانكاران. گفتم: قربانت، من اين دعا را از احدى پيش از شما نشنيدم، فرمود:

از بزرگترين گناهان كبيره نزد خدا نوميدى از نوازش خدا و نااميدى از رحمت و مهر خدا و آسوده خاطر بودن از مكر و مجازات خدا است.