ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٦٤٦ - شرحهاى كتاب فضل قرآن

به شهيدان از راه تفضل ثواب بيشترى دهند. آية الكرسى، تا «هُمْ فِيها خالِدُونَ‌» اعتبار شده، و آيه ملك تا «تَرْزُقُ مَنْ تَشاءُ بِغَيْرِ حِسابٍ‌» كه هر كدام دو آيه مى‌شوند از نظر آيه شمارى مضبوط در قرآن مجيد و اطلاق آيه بر مجموع از نظر اعتبار جنس است. از مجلسى (ره)- در مجمع البحار گويد: در حديث است كه هر كه مسبحات را بخواند، يعنى سوره‌هائى كه آغاز آنها «سبّح لله» يا «سبحان» يا «سَبِّحِ اسْمَ رَبِّكَ‌» است، در تهذيب گفته است: مسبحات سوره‌ها آنهايند كه با كلمه «سبح» يا با كلمه «يسبح» آغاز مى‌شوند، پايان نقل از مجلسى (ره).

من گويم: اين سوره‌ها عبارتند از:

١- سوره الاسرى ٢- سوره الحديد ٣- سوره حشر ٤- سوره صف ٥- سوره جمعه ٦- سوره تغابن ٧- سوره الاعلى‌. از مجلسى (ره)- ممكن است ثلث و ربع بر سبيل تخمين باشد يا بمجرد بخش بر ٣ و ٤ و اگر چه همه اقسام با هم برابر نباشند يا تقسيم برابر اعتبار معانى و بطون آيات است. از مجلسى (ره)- گويا مقصود از اين حديث، نهى از بيان وقوع امور است در آينده به وسيله استنباط از قرآن يا بيان امور نهانى به وسيله آن، و خلاصه اينكه نبايد قرآن را وسيله پيش گوئى و يا كشف اسرار نهانى ساخت نه اينكه مقصود نهى از استخاره با قرآن باشد زيرا خبر داده شده كه استخاره با قرآن جائز است چنين گفته شده، و شايد مقصود اين است كه بشنيدن قرآن يا ديدن آن نبايد فال زد و آن را به دل گرفت چنانچه رسم عرب‌ها بوده كه به مجرد شنيدن برخى آوازها و يا ديدن بعضى چيزها فالِ خوش براى خود مى‌زدند و يا آن را به فال بد مى‌گرفتند و شايد سرش اين باشد كه در صورت عدم ظهور اثر، نسبت به قرآن بد عقيده يا سست عقيده مى‌شوند،