ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٤٩٧ - باب كسى كه مجالست و رفاقت با او بد است

٢- امير المؤمنين (ع) فرمود:

نشايد براى مرد مسلمان كه با بدكردار برادرى آغازد، زيرا كار بد خود را براى او جلوه دهد و خواهد كه مانند او گردد، و او را در كار دنيا و ديگر سرايش كمك ندهد، و رفت و آمد نزد او براى او زشتى و زبونى آورد.

٣- امام صادق (ع) فرمود:

نشايد كه مرد مسلمان با بدكار و احمق و دروغگو رفاقت كند.

٤- عيسى بن مريم (ع) فرمود:

راستى بدكردار ستم آورد، و همنشين بد هلاكت بارد، بنگر با چه كسى همنشين گردى.

٥- از عمار بن موسى كه امام صادق (ع) فرمود:

اى عمار! اگر خواهى نعمت برايت فراهم گردد و مردانگيت به كمال رسد و زندگانيت خوب باشد، بنده‌ها و پست‌ها را در كارت وارد مكن، زيرا كه اگر بدانها چيزى سپارى، به تو خيانت ورزند و اگر با تو سخنى باز گويند، دروغ زنند و اگر گرفتارى شدى، تو را واگذارند و اگر به تو وعده دهند، تخلف كنند.

٦- گويد: و از امام صادق (ع) شنيدم مى‌فرمود: