ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٣٣١ - باب دعاهاى مختصر براى همه حاجتهاى دنيا و آخرت

حق پنج تن بود، يعنى رسول خدا (ص) و أمير مؤمنان و فاطمه و حسن و حسين (ع).

١٢- از ابراهيم كرخى كه امام صادق (ع) به ما دعائى براى خصوص روز جمعه آموخت «بار خدايا! راستى كه من نيازم را عمداً به درگاه تو آوردم، امروزه بار فقر و زبونى خود را به آستان تو فرو نهادم، امروزه من به آمرزش تو اميدوارترم از كردار خودم و بى‌ترديد آمرزش و مهر تو وسيعت‌تر است از گناهان من، برآوردن هر حاجتى كه دارم در مقام برآ براى اينكه توانائى بدان دارى و براى تو بسيار آسان است و من هم نياز جدّى به تو دارم، زيرا هرگز چيزى به من نرسيده است جز از تو و هرگز كس از من بدى را جز تو برنگردانيده، براى آخرت و دنيايم جز به تو اميدى ندارم و نه براى روز نيازمنديم و روزى كه مردم مرا در گورم تنها گذارند و من نياز خود را به درگاه تو كشانم».

١٣- از زيد بن صائغ، گويد: گفتم: به امام صادق (ع) براى من دعا كن، فرمود:

«بار خدايا! با آنان روزى كن راست گفتارى و امانت‌دارى و محافظت براى اداى نمازها، بار خدايا! راستى آنان سزاوارتر خلق تواند كه با آنها چنين كنى، بار خدايا! آن را با آنان بكن».

١٤- از على بن الحسين (ع) كه أمير المؤمنين (ع) مى‌گفت:

«بار خدايا! بر من منّت نه به توكّل بر خودت و واگذاردن‌