ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٢٦٧ - باب دعا براى گرفتارى و هم و اندوه و ترس

پس از آن داستانش همان شد كه خدا در كتاب خود ياد كرده.

٥- از معاوية بن عمّار از امام صادق (ع) گويد:

آن دعا و نفرينى كه امام صادق (ع) به داود بن على كرد هنگامى كه معلّى بن خنيس را كشت و مال آن حضرت را از او گرفت اين است:

بار خدايا من از تو خواستارم بحق آن نورت كه خاموشى ندارد و به عزائمت كه نهان نيستند و به عزّتت كه تمامى ندارد و به نعمتت كه شماره ندارد و به همان سلطنت كه با آن فرعون را از موسى (ع) بازداشتى.

٦- از اسماعيل بن جابر كه امام صادق (ع) فرمود:

براى رفع هم، غسل كن و دو ركعت نماز بخوان و بگو:

يا فارج الهم و يا كاشف الغم يا رحمان الدنيا و الآخرة و رحيمهما فرّج همّى و اكشف غمّى يا اللَّه الواحد الاحد الصمد الذى‌ لَمْ يَلِدْ وَ لَمْ يُولَدْ وَ لَمْ يَكُنْ لَهُ كُفُواً أَحَدٌ

، مرا نگهدار و پاك كن و بلاء را از من ببر، و بخوان آية الكرسى را با دو سوره قل اعوذ- يعنى‌ قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ‌ و قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ‌.

٧- از امام صادق (ع) فرمود: چون از امرى بترسى بگو: بار خدايا احدى از تو كفايت نكند و توئى كه از هر كسى كفايت مى‌كنى، از من كفايت كن چنين و چنان را.

و در حديث ديگر است كه مى‌گوئى: اى كه از هر چيز