ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٢٦٥ - باب دعا براى گرفتارى و هم و اندوه و ترس

٢- رسول خدا (ص) فرمود:

به هر كسى غمّى يا گرفتارى يا بلائى يا تنگىِ معيشتى برسد بايد بگويد:

اللَّه ربى و لا اشرك به شيئاً، توكلت على الحى الذى لا يموت‌

. ٣- از امام صادق (ع) فرمود:

چون به كسى ناگوارى يا سختى يا گرفتارى در كارى رخ داد بايد پا را تا بدو زانو و دستها را تا آرنج برهنه كند و به زمين چسباند و سينه به زمين سايد و سپس در حال سجده براى حاجتِ خود دعا كند.

٤- از امام صادق (ع) گويد:

چون برادران يوسف او را در چاه انداختند جبرئيلش آمد و بر او وارد شد و گفت: اى پسرك، در اينجا چه مى‌كنى؟ گفت:

برادرانم مرا به چاه افكندند. گفت: دوست دارى كه از آن برآئى؟

پاسخ داد:

اين با خدا عز و جل است، اگر خواهد مرا بيرون آورد.

به او گفت: خدا تعالى به تو مى‌گويد: مرا با اين دعا بخوان تا تو را از چاه برآورم. به او گفت: آن دعا چيست؟ گفت: بگو:

اللهم انى اسألك بان لك الحمد لا اله الَّا انت المنّان بديع السموات و الارض ذو الجلال و الاكرام ان تصلى على محمد و آل محمد و آن تجعل لى مما انا فيه فرجاً و مخرجاً

.