ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٦٣١ - شرحهاى كتاب دعاء

ميوه‌ها باشد بمانند پستان دوشيزه‌ها.

و حاصل اين است كه در درون ميوه هفتاد جامه است كه بهشتيان بپوشند و اين ميوه ديگرى است از ميوه‌هاى آن. از مجلسى (ره)- مقصود اين است كه مجموع توحيد و استغفار از گناه بهترين عبادت است. از مجلسى (ره)-

«قوله‌ من شهد»

اين اشاره دارد كه مجرد گفتار بى‌قصد و عقيده پاداشى ندارد زيرا شهادت بايد از صميم قلب ادا شود و خصوص با آنكه آن را مقيد به اخلاص كرده است يعنى بايد اخلاص در دين داشته باشد و اخلاص در دين اين است كه آميخته به هيچ نوعى از شرك نباشد مانند انكار رسالت و ولايت يا معاد و آنچه ضرورى دين است و اين را در آخر خبر توضيح داده كه فرموده است: كلمه لا اله الّا اللَّه از غير اهل حق گرفته شود. از مجلسى (ره)- «سَبْعِينَ مَرَّةً» يعنى در يك مجلس هفتاد بار بگويد يا در يك شبانه روز چنانچه گفته شده است و بسا كه (لا يفتل بالحبون) خوانده شده است يعنى دمل پيچ نشود تا آنجا كه خفه گردد. از طبرسى- «مَنْ فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ» يعنى فرشته‌ها و ديگر مكلفين، در معنى‌ «طَوْعاً وَ كَرْهاً» چند وجه است:

١- سجده براى خدا واجب است، ولى مؤمن به دلخواه سجده كند و كافر به زور شمشير- از حسن و قتاده و ابن زيد.

٢- مقصود اين است كه همه براى خدا خاضعند، مؤمن به دلخواه و كافر به اكراه زيرا نمى‌تواند تحت تأثير قضاى الهى نباشد.

«وَ ظِلالُهُمْ» گفته شده است كه مقصود خود اشخاص آنها است زيرا ظل در سجده پيرو انسان است. حسن گفته است: ظلّ كافر، سجده كند، و خودش سجده نكند. و محققان گفته‌اند: معنايش اين است كه پيكرش‌