ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٦٢٨ - شرحهاى كتاب دعاء

و گفته شده: مقصود اين است كه اگر مقصودت از نفرين و بدگوئى او اجابت است چه بد مقصودى دارى در باره برادرت و از تو اجابت نشود و اگر براى اين است كه خود را بى‌عيب شمارى همين عيب تو بس كه به برادر خود نفرين كنى و از او بدگوئى. از مجلسى (ره)- مقصود از امام عادل، پيشنماز است و ممكن است مقصود مطلق پيشواى عادل باشد، و دعا شامل نفرين هم هست. از مجلسى (ره)-

«فإنها ترفع فوق السحاب»

گويا ابر، كنايه است از موانع اجابت دعا يا از موانع معنويه ميان بنده و خدا، و يا كنايه از حجاب‌هاى فراز عرش يا زير آن است به اختلاف اخبار، و ممكن است مقصود همان ابر متعارف باشد بر اساس تشبيه براى بيان كمال اجابت. و مقصود از نظر، نظر رحمت است. از مجلسى (ره)- اين حديث دلالت دارد كه دعا براى چهل مؤمن باعث اجابت است، و ممكن است «قدم» با تخفيف خوانده شود و مقصود اين باشد كه نزد چهل مؤمن رود و به همراه آنها دعا كند، گرچه بعيد است. از مجلسى (ره)- گفته‌اند: اسراف، صرف در حرام است؛ و تقتير، منع واجب است. از مجلسى (ره)- معلى بن خنيس، آزاد كرده و وابسته امام صادق (ع) بود و در باره او اختلاف دارند. نجاشى و ابن غضائرى او را ضعيف شمردند و شيخ طوسى در كتاب غيبت او را از كارگزاران محبوب امام صادق (ع) دانسته و گفته: به روش آن حضرت عمر را بسر برده است. و كشى، روايات بسيارى در مدح او آورده كه دلالت دارند از اهل بهشت است. و اقوى در نظر من اين است كه از خواص امام صادق (ع) بوده است و از محرمان اسرار آن حضرت و نكوهش از او اين است كه اخبار بلند معانى روايت‌