ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٥٠١ - باب كسى كه مجالست و رفاقت با او بد است

٣- خدا عز و جل فرمايد (٢٧ سوره بقره): «آن كسانى كه مى‌شكنند عهد خدا را پس از پيوستن و بستن آن و مى‌برند آنچه را خدا فرمان داده كه پيوند شود و فساد مى‌كنند در زمين آنان زيانكارانند».

٨- رسول خدا (ص) فرمود:

سه كسند كه همنشينى آنها دل را بميراند: نشستن با اوباش، و گفت و شنود با زنها، و نشستن با توانگران.

٩- لقمان به پسرش گفت:

پسر جانم! پر نزديك مشو تا تو را دور كند و پر دورى مكن تا خوار و بى‌مقدار شوى، هر جان‌دار همانند خود را دوست دارد و راستى كه آدمى‌زاده مانند خود را دوست دارد، كالاى خود را پهن مكن مگر در برابر خريدارش و جويايش، چنانچه ميان گرگ و گوسفند دوستى نباشد، همچنان ميان خوش كردار و بدكردار دوستى نيفتد، هر كه به قير نزديك شود، قير به او مى‌چسبد، همچنين هر كس به بدكار شريك شود، از روشهاى او بياموزد، هر كه ستيزه‌جو است، دشنام خورد و هر كه به محلهاى بدى رود، متهم گردد، و هر كه با همنشين بد جفت شود، سالم نماند، و هر كه زبان خود را نگه ندارد، پشيمان گردد.

١٠- از امام صادق (ع) كه فرمود:

با بدعت‌گذاران هم صحبت نشويد و با آنها همنشين نگرديد تا در چشم مردم مانند يكى از آنها باشيد، رسول خدا (ص) فرمود: مرد