امامت دوازده امام عليهم السّلام بشمار مى‌آيد كه در كتب حديثى نيز نقل شده است. اين موارد در احاديث: ١، ١٠، ١١ پنج مورد، ١٤، ١٦، ٢١، ٢٥ پنج مورد، ٣٧، ٤٢ دو مورد، ٤٥، ٤٩، ٦١ دو مورد، ٦٧ يك مورد، ٧٧ يك مورد است‌[١].

با مطالعه اين ٢٤ مورد كه صراحت كامل در اثبات امامت دوازده امام و انحصار عدد ايشان بر دوازده نفر و نام بردن ايشان در چند مورد و نفى هر گونه زيادى يا كمى از عدد دوازده دارد معلوم خواهد شد كه نسبت سيزده امام به كتاب سليم خنده‌آور است، و از نظر علمى و عرفى چنين نسبتى نمى‌تواند معقول باشد. بخصوص آنكه تعيين نشده اين سيزده امام منطبق بر كدام مذهب است كه در هيچ زمان و مكان پيرو ندارد و كسى به آن قائل نشده است؟ اين سيزده نفر بر چه كسانى منطبق است كه نه در كتاب سليم و نه در جاى ديگر نام و نشانى از نفر سيزدهم نيست؟ مذهب زيدى هم كه امامت را بعد از امام زين العابدين عليه السّلام براى زيد قائل است، بعد از زيد تا امروز بيش از ده‌ها امام داشته‌اند و هرگز بقيه دوازده امام عليهم السّلام را قبول ندارند. بنا بر اين با نسبت دادن اين مطلب به يك نفر زيدى مذهب مشكلى حل نمى‌شود، و ما در دنيا مذهبى نداريم كه به امامت دوازده امام عليهم السّلام به اضافه زيد معتقد باشد.

سوّم: موردى كه دلالت بر سيزده امام داشته باشد اصلا در كتاب سليم وجود ندارد و منشأ اشكال، تصحيف و اشتباه در اداى يك كلمه و يا ضمير است.

با توجه به اينكه ابن غضائرى، مورد كلمه «سيزده امام» را در كتاب سليم معيّن نكرده، احتمال مى‌رود منظور او يكى از سه مورد زير باشد:

١. در حديث ١٦ بنقل از كتاب راهبى كه در راه صفين با امير المؤمنين عليه السّلام ملاقات كرد چنين نقل مى‌كند: «در آن كتاب نام سيزده نفر از فرزندان حضرت اسماعيل بن ابراهيم را ذكر كرده است ... احمد رسول الله كه نامش محمّد است .... سپس برادرش صاحب پرچم ... و سپس يازده امام ...»[٢].

٢. در حديث ٢٥ از پيامبر صلى اللَّه عليه و آله نقل كرده كه فرمود: «مقصود از ايشان سيزده نفر

[١] به صفحات ٢٠٣، ٢٧٣، ٢٩٤، ٢٩٦، ٢٩٨، ٢٩٩، ٣١١، ٣٤٦، ٣٦٨، ٤٠٠، ٤٢٨، ٤٢٩، ٤٣٠، ٤٣٢، ٤٣٣، ٥٠٦، ٥٢٣، ٥٢٦، ٥٥٠، ٥٧٦، ٦١١، ٦١٢، ٦٣٤، ٦٥٧ از همين كتاب مراجعه شود.

[٢] به ص ٣٦٨ همين كتاب مراجعه شود.