أسرار آل محمد عليهم السلام - سليم بن قيس الهلالي - الصفحة ٤٥٧ - جنايات معاويه نسبت به شيعيان در عراق
ابن عباس گفت: خداوند در قرآن مىفرمايد: يُرِيدُونَ أَنْ يُطْفِؤُا نُورَ اللَّهِ بِأَفْواهِهِمْ وَ يَأْبَى اللَّهُ إِلَّا أَنْ يُتِمَّ نُورَهُ وَ لَوْ كَرِهَ الْكافِرُونَ[١]، «مىخواهند نور خدا را با دهانشان خاموش كنند ولى خدا نمىگذارد مگر آنكه نور خود را كامل كند اگر چه كافران را خوش نيايد».
معاويه گفت: اى ابن عباس، خود را از من باز دار و زبانت را در مورد من حفظ كن، و اگر به ناچار بايد انجام دهى آن را پنهانى انجام بده و احدى بطور علنى اين را از تو نشنود.
سپس به منزلش بازگشت و براى ابن عباس پنجاه هزار درهم[٢] فرستاد.
٤ بلاهاى شيعيان در زمان معاويه
جنايات معاويه نسبت به شيعيان در عراق
بعد از آن بلاها نسبت به شيعيان على و اهل بيتش عليهم السّلام در شهرها شدّت يافت، و شديدترين مردم در اين گرفتارى اهل كوفه بودند، بخاطر عده كثيرى از شيعيان كه در آنجا بودند.
معاويه برادرش زياد را بر آنان حاكم كرد و بصره و كوفه و همه منطقه عراقين[٣] را به دست او سپرد. او سراغ شيعيان مىفرستاد در حالى كه آنان را مىشناخت چرا كه قبلا خودش از شيعيان حساب مىشد و آنان را مىشناخت و از اوّل، سخن آنان را شنيده بود.
زياد شيعيان را در هر كجا كه بودند[٤] كشت و بيرون كرد و آنان را ترسانيد و دست و پاى آنان را قطع كرد و از شاخههاى خرما بدار آويخت و چشمانشان را بيرون آورد و
[١] سوره توبه: آيه ٣٢.
[٢]« ب» و« د»: ده هزار درهم.« ج»: دويست هزار درهم.
[٣]« عراقين» به معنى كلّ منطقه كوفه و بصره است.
[٤] عبارت متن چنين است:« زير هر ستارهاى و زير هر سنگ و كلوخى» كه كنايه از هر مكان است.