أسرار آل محمد عليهم السلام - سليم بن قيس الهلالي - الصفحة ٣١٨ - چرا امير المؤمنين عليه السلام در مقابل ابو بكر و عمر شمشير نكشيد؟
پيامبر صلى اللَّه عليه و آله و پيمان او با من بود. پيامبر صلى اللَّه عليه و آله به من خبر داد كه امت بعد از او با من چه خواهند كرد.
بنا بر اين هنگامى كه كارهايشان را با چشم مىديدم علم من و يقينم قوىتر از قبل نبود، بلكه من به سخن پيامبر صلى اللَّه عليه و آله بيشتر از آنچه با چشم ديدم و شاهد بودم يقين داشتم.
عرض كردم: يا رسول اللَّه، وقتى چنين كارهايى بوقوع پيوست چه سفارشى به من مىفرمايى؟ فرمود: «اگر يارانى پيدا كردى به آنان اعلان جنگ كن و با ايشان جهاد كن، و اگر يارانى نيافتى دست نگهدار و خون خود را حفظ كن تا زمانى كه براى برپايى دين و كتاب خدا و سنّت من يارانى پيدا كنى».
و پيامبر صلى اللَّه عليه و آله به من خبر داد كه بزودى امت مرا خوار كرده و با غير من بيعت مىكنند و تابع ديگرى مىشوند.
و پيامبر صلى اللَّه عليه و آله به من خبر داد كه من نسبت به او همچون هارون نسبت به موسى هستم، و امت بعد از او بمنزله هارون و پيروانش و گوساله و پيروانش خواهند شد، آنجا كه موسى گفت: «يا هارُونُ، ما مَنَعَكَ إِذْ رَأَيْتَهُمْ ضَلُّوا أَلَّا تَتَّبِعَنِ أَ فَعَصَيْتَ أَمْرِي قالَ ابْنَ أُمَّ إِنَّ الْقَوْمَ اسْتَضْعَفُونِي وَ كادُوا يَقْتُلُونَنِي» و قال: «يَا بْنَ أُمَّ لا تَأْخُذْ بِلِحْيَتِي وَ لا بِرَأْسِي إِنِّي خَشِيتُ أَنْ تَقُولَ فَرَّقْتَ بَيْنَ بَنِي إِسْرائِيلَ وَ لَمْ تَرْقُبْ قَوْلِي»[١]، «اى هارون، چرا وقتى ديدى مردم گمراه مىشوند دست از متابعت من برداشتى؟ آيا با فرمان من مخالفت كردى؟ گفت: اى پسر مادرم، اين قوم مرا ضعيف شمردند و نزديك بود مرا بكشند» و گفت: «اى پسر مادرم، گريبان مرا مگير و دست از سرم بردار[٢]، من ترسيدم بگوئى بَيْنَ بَنِي إِسْرائِيلَ اختلاف انداختى و گفتار مرا مراعات نكردى»[٣].
[١] سوره اعراف: آيه ١٥٠.
[٢] جمله« لا تَأْخُذْ بِلِحْيَتِي وَ لا بِرَأْسِي، يعنى« محاسن من و سر مرا مگير» كه كنايه است، در متن هم بصورت كنايه معنى شده است.
[٣] از جمله« اگر يارانى پيدا كردى ...» تا اينجا عبارت در« ب» و« د» چنين است: اى على، مژده باد تو را، كه زندگى و مرگ تو با من است و تو برادر و وزير و وارث من هستى، و تو ذمّه مرا برى و امانت مرا ادا مىنمائى و طبق سنّت من مىجنگى. تو نسبت به من همچون هارون نسبت به موسى هستى و تو از هارون نيك پيروى خواهى كرد آنگاه كه قومش او را ضعيف شمردند و نزديك بود او را بكشند. در مقابل ظلم قريش و همدستى آنان بر عليه تو صبر كن كه اينها كينههاى بدر و خونخواهىهاى احد است. و تو بمنزله هارون و تابعينش و آنان به منزله گوساله و تابعينش هستند.