أسرار آل محمد عليهم السلام - سليم بن قيس الهلالي - الصفحة ٢٥١ - هفتاد و سه فرقه در روز قيامت
بطورى كه قلبهايشان اطمينان يافته و يقينى پيدا كرده كه شكى با آن مخلوط نمىشود.
امامان فرقه ناجيه
من و جانشينانم بعد از من تا روز قيامت هدايتكننده هدايت يافتهايم. كسانى كه خداوند آنان را در آيههاى بسيارى از قرآن در كنار خود و پيامبرش قرار داده، و ما را پاك نموده و از گناهان معصوم داشته و ما را شاهدين بر خلقش و حجّت در زمينش و خزانه داران علمش و معادن حكمتش و تفسيركنندگان وحى خود قرار داده است. ما را با قرآن و قران را با ما قرار داده، كه نه ما از آن جدا مىشويم و نه آن از ما جدا مىشود تا در حوض كوثر بر پيامبر صلى اللَّه عليه و آله وارد شويم.
هفتاد و سه فرقه در روز قيامت
در بين هفتاد و سه فرقه فقط آن يك گروهند كه از آتش و از همه فتنهها و گمراهىها و شبههها نجات يافته هستند و آنها بحق اهل بهشتند. آنان هفتاد هزارند[١] كه بدون حساب داخل بهشت مىشوند.
همه آن هفتاد و دو گروه به غير حق متديّن شدهاند و دين شيطان را يارى مىدهند، و (دستوراتشان را) از ابليس و دوستانش مىگيرند. آنان دشمن خداى تعالى و دشمن پيامبرش و دشمن مؤمنيناند و بدون حساب داخل آتش مىشوند، و از خدا و رسولش بيزارند[٢]. خدا و رسولش را فراموش كرده و به خدا شرك ورزيده و كافر شدهاند و غير خدا را پرستيدهاند، ولى خود هم نمىدانند و گمان مىكنند كار درستى مىكنند.
روز قيامت مىگويند. «بخدا قسم ما مشرك نبوديم، براى او قسم ياد مىكنند همان طور كه براى شما قسم مىخورند و گمان مىكنند بر پايهاى استوارند، بدانيد كه آنان دروغگويند»[٣].
[١] ظاهرا هفتاد هزار كنايه از كثرت اين عده است نه اينكه به همين تعداد معين باشند.
[٢]« د»: از خدا و رسولش بيزارند و خدا و رسولش هم از ايشان بيزارند. به خدا و رسولش ناسزا گفتهاند و مشرك شدهاند.
[٣] داخل گيومه مضمون آيه ٢٣ از سوره انعام و آيه ١٨ از سوره مجادله است.