و أمّا خدا حقّ است و به حقّ هدايت مى‌كند. قُلِ اللَّهُ يَهْدِي لِلْحَقِ‌[١] آيات قرآن كاملًا اين مطلب را روشن مى‌كند و بما نشان مى‌دهد كه: پيغمبر چنان تسليم أوامر پروردگار است كه در درون خويش اگر به اندازه مختصرى در أفكار و نيّت و شخصيّتش مخالفتى ببيند، همان آن، خودش را مورد قهر و عذاب پروردگار مشاهده مى‌كند.

و بدون هيچ تعارف، قرآن براى ما اين مطلب را روشن مى‌كند كه چطور پيغمبر گوش بزنگ و مواظب است كه از طرف پروردگار چه دستورى مى‌رسد، تا آن را إجرا كند.

يعنى ولايت او ولايت خداست؛ أمر او، أمر خداست؛ نهى او نهى خداست؛ اختيار او اختيار خداست. و اينطور نيست كه خيال كنيم پيغمبر چون ولايت دارد، مى‌آيد و دختران مردم را براى خود انتخاب مى‌كند؛ يا بيايد از أموال مردم، هر چه خوب و نفيس است براى خود بردارد؛ و بگوئيم خدا به پيغمبر ولايت داده است كه اين كارها را بكند، أبداً!

يا بيايد تمام اين دخترانى را كه انتخاب كرده، چه از ميان مردم و چه از اسراء، بين أقوام و نزديكان خود قسمت كند؛ يا از آن أموال نفيس به دختر خود بدهد، چون دختر اوست؛ أبداً و أبداً! به اندازه‌اى اين معانى دور است كه صد در صد ضدّ مسير خداست.

پيغمبر تمام زنها را دختر خودش مى‌بيند؛ تمام مردها را فرزند خود مى‌داند؛ مشركين را فرزند خود مى‌بيند و براى هدايت آنها جهاد مى‌كند؛ و براى هدايت آنان به هزار مُشكله برخورد مى‌نمايد.

پيامبر چنان نظر وسيعى دارد و چنان فروتنى دارد كه روى خاك مى‌خوابد، براى اينكه مردم را هدايت كند. سيره پيغمبر خيلى عجيب و دقيق است. و إنسان بايد ملاحظه كند أمر و

[١] - قسمتى از آيه ٣٥، از سوره ١٠: يونس