مثلًا وقتى كه خواست ربا را بردارد و حكم به حرمت آن كند، و أموال ربوى را كه مردم در جاهليّت از يكديگر طلب داشتند نقض كند، و آن را بى اعتبار بشمارد، أوّل درباره عمويش عبّاس إجراء كرد و تمام أموال ربوىّ را كه او از مردم طلب داشت، إسقاط نمود. چنانچه در «سيره حلبيّه» درباره خطبه حِجَّة الوَداع كه در عرفات إيراد فرموده است، آمده كه: وَ وَضَعَ رِبَا الْجَاهِلِيَّةِ وَ أوَّلُ رِبًا وَضَعَهُ، رِبَا عَمِّهِ الْعَبَّاسِ.

و نيز در وقتى كه خواست ارزش خونهاى مشركين و غير مسلمان را بردارد، أوّل درباره پسر عموى خودش رَبيعَةُ بنُ حارثِ بنِ عبدِ المطَّلب‌كه در شِرْك و جاهليّت ريخته شده بود، و هُذَيْل‌او را كشته بودند، برداشت؛ چنانكه حلبّى آورده است‌

: وَ وَضَعَ الدِّمَآءَ فِى الْجَاهِلِيَّةِ وَ أوَّلُ دَمٍ وَضَعَهُ دَمُ ابْنِ عَمِّهِ رَبِيعَةِ بْنِ الْحَارِثِ بْنِ عَبْدِ الْمُطَلِّبِ قَتَلَهُ هُذَيْلٌ، فَقَالَ: أوَّلُ دَمٍ أبْدَأُ مِنْ دِمَآء الْجَاهِلِيَّةِ مَوْضُوعٍ؛ فَلا يُطْلَقُ بِهِ فِى الإسْلَامِ.

و در همين خطبه پيامبر مى‌فرمايند: إنَّ دِمَآءَكُمْ وَ أمْوالَكُمْ حَرَامٌ عَلَيْكُم كَحُرْمَةِ يَوْمِكُمْ هَذَا فِى شَهْرِكُمْ هَذَا فِى بَلَدِكُمْ هَذَا، ألَا كُلُّ شَى‌ءٍ مِنْ أمْرِ الْجَاهِلِيَّةِ تَحْتَ قَدَمِى مَوْضُوعٌ، وَ رِبَا الْجَاهِلِيَّةِ مَوْضُوعٌ، وَ أوَّلُ رِبًا أضَعُ، رِبَا الْعَبَّاسِ بْنِ عَبْدِ الْمُطَلِّب‌[١]

«بدانيد كه حقّاً خونهاى شما و أموالتان بر يكديگر حرام است؛ مانند حرمت اين روز حرام، در اين ماه حرام، در اين سرزمين محترم كه در آن هستيد. آگاه باشيد كه هر أمرى از امور جاهليّت را من در زير پاى خود گذاشتم؛ و رباى جاهليّت را زير پاى خود گذاشتم؛ و أوّلين ربائى را كه ساقط كردم و از بين بردم رباى عبّاس، پسر عبد المطلّلب است‌

[١] -« سيره حلبيّه» ج ٣، ص ٢٩٨