«خداوند دين خود را ظاهر مى‌كند، و پيغمبرِ خود را عزّت مى‌دهد؛ و من يهود را نمى‌توانم بكشم، چون آنها در ذمّه من هستند» كفّار حربى نيستند بلكه كفّار ذمّى هستند؛ و من متعهّد حفظ و نگهدارى آنها هستم. حالا حرف زشتى زدند، بزنند؛ من نميتوانم آنها را بواسطه اين حرفها بكشم.

گفت: فَهَؤُلآ الْمُنَافِقُونَ يَا رَسُولَ اللَهِ! پس إجازه بده اين منافقينى كه در پشتِ سر تو اين حرفها را مى‌زنند و اين نسبتهاى بد را مى‌دهند، آنها را بكشم. فَقَالَ رَسُولُ اللَهِ صَلَّى اللَهُ عَلَيْهِ وَ ءَالِهِ وَ سَلَّمَ: أ لَيسَ يُظْهِرُونَ أَنْ لَا إلَهَ إلَّا اللَهُ وَ أَنِّى رَسُولُ اللَهِ؟

اين منافقين، مگر با زبان إظهار نمى‌كنند شهادتين را؟ مگر لَاإلَهَ إلَّا اللَه و مُحَمّدٌ رَسُولُ اللَه نمى‌گويند؟ قَالَ: بَلَى يَا رَسُولَ اللَهِ. گفت: آرى، مى‌گويند؛ وَ إنَّمَا يَفْعَلُونَ ذَلِكَ تَعَوُّذًا مِنَ السَّيْفِ؛ فَقَدْ بَانَ لَهُمْ أَمْرُهُمْ وَ أَبْدَى اللَهُ أَضْغَانَهُمْ عِنْدَ هَذِهِ النَّكْبَة. گفت بلى مى‌گويند و ليكن از ترس شمشير مى‌گويند، و خداوند أمر آنها را ظاهر كرد. و كينه‌هاى ديرينه آنها را از دل‌هاى آنان بيرون آورد. و در اين جنگ، آنها بواطن خود را به زبان آوردند و نشان دادند كه منافقند؛ و واقعاً اينها إيمان به خدا ندارند

. فَقَالَ رَسُولُ اللَهِ صَلَّى اللَهُ عَلَيهِ وَ ءَالِهِ وَ سَلَّمَ: نُهِيتُ عَنْ قَتْلِ مَنْ قَالَ: لَاإلَهَ إلَّا اللَهُ وَ أَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَهِ‌. «رسول خدا صلَّى الله عليه و آله و سلّم فرمود: من از طرف خدا نهى شده‌ام كه كسى كه لَاإلَهَ إلَّا اللَه و مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَه‌بگويد را بكشم.»

اين روايت را واقدىّ نقل مى‌كند[١] حال شما ببينيد، اين پيغمبر چه اندازه در صراط عبوديّت است؟! و چه اندازه ذليل و عبد مَحض و گوش به فرمان پروردگار است؟! كه اين همه به او بد ميگويند؛ و اينها هم با شمشير كشيده‌

[١] - المَغازى» ج ١، ص ٣١٧؛ و ما در دوره علوم و معارف إسلام، قسمت« إمام شناسى» ج ١٣، ص ٥٨ آورده‌ايم.