بحث، مطالبى بيان مى‌شود. البتّه مطالبى كه در سال گذشته ذكر شد قدرى ساده‌تر و بسيطتر بود، ولى إن شآء الله امسال مطالب را قدرى عميق‌تر و استدلالى‌تر بيان مى‌كنيم؛ البتّه نه چندان عميق و استدلالى كه براى غالب، قابل فهم نباشد؛ بلكه همين قدر كه از نقطه نظر بحث فقهىّ كافى و وافى باشد. بدين لحاظ بحث را آنقدر گسترش نمى‌دهيم تا به تمام أطراف مسائل و جزئيّات آنها رسيدگى شود؛ چون آن، احتياج به مجالس عديده‌اى دارد كه بايد در ضمن آن تحقيقاً يك دوره اجتهاد و تقليد بطور مفصّل و مبسوط گفته شود كه حدأقلّ بيشتر از يكسال طول مى‌كشد؛ ولى إن شآء الله اميدواريم در اين دو سه ماه با توجّه پروردگار آن مقدارى كه لازمه موضوع باشد و مطلب بدست بيايد بحث كنيم‌

. وَلَايَت، أمر بسيار مهمّى است؛ و حقيقت دين و دنياى إنسان به آن بستگى دارد، زيرا از شؤون ولايت، آمريّت و حكومت بر مسلمانان، و بلكه بر همه أفراد بشر است. و اين يگانه راهى است كه تمام سعادتها و شقاوتها، خير و شرّ، و نفع و ضَرّ، و بهشت و دوزخ، و بالاخره نجات مردم به آن راه بسته است. هر ملّتى به هر كمالى رسيده است، در أثر ولايت وَلىِّ آن قوم بوده، و هر ملّتى هم كه رو به بدبختى و ضلالت رفته، در أثر ولايت وَلىِّ آن قوم بوده است، كه آنها را به سوى آراء و أهواء شخصيّه كشيده، و از منهاج و صراط مستقيم منع كرده است.

در أخبار از موضوع ولايت، بحث بسيار زيادى شده است؛ بلكه اصولًا بايد گفت: ولايت، تشكيل دهنده مكتب تشيّع است؛ و أصل مكتب تشيّع بر همين أساس پايه گذارى شده، و آيات قرآن و أخبار در اين مسأله بسيار زياد است.

اينك بحث ما در امروز- إن شآء الله- فقط در معنى لُغوى وَلَايَت‌است؛ كه ولايت در لغت به چه معنى آمده است؟ و مقصود از ولايت در آيات شريفه‌