از همه اينها كه بگذريم، يك مطلب هست و آن اينكه در سند اين روايت، قبل از عمر بن حَنظلَه و داوُد بن حصين، صَفوان بن يَحيَى‌هست؛ و صفوان بن يحيى از أصحاب إجماع است؛ وَ هُوَ مِمَّنْ نُقِلَ إجْماعُ الْعِصابَةِ عَلَى تَصْحِيحِ مَا يَصِحُّ عَنْهُ؛ يعنى از كسانى است كه إجماع كردند عِصابه (جماعت بزرگان و علماء از شيعه) بر اينكه اگر ما روايت را با سلسله سند صحيح به اين چند نفر رسانديم، از آن پس ديگر صحيحه است.»

و اينها مجموعاً هجده نفرند كه مرحوم بَحرالعلوم در أشعار خود بيان ميفرمايد:

قَدْ أجْمَعَ الْكُلُّ عَلَى تَصْحِيحِ‌		مَا يَصِحُّ عَنْ جَمَاعَةٍ فَلْيُعْلَمَ
وَ هُمْ اولُوا نَجَابَةٍ وَ رِفْعَةٍ		أرْبَعَةٌ وَ خَمْسَةٌ وَ تِسْعَةٌ
فَالسِّتَّةُ الاولَى مِنَ الامْجَادِ		أرْبَعَةٌ مِنْهُمْ مِنَ الاوتَادِ
زُرَارَةُ ثُمَّ بُرَيْدٌ[١] قَدْ أتَى‌		ثُمَّ مُحَمَّدٌ[٢] وَ لَيْثٌ‌[٣] يَا فَتَى‌
ثُمَّ فُضَيْلٌ بَعْدَهُ مَعْرُوفٌ‌		وَ هُوَ الَّذِى مَا بَيْنَنَا مَعْرُوفٌ‌

و مراد از فضيل فُضَيْل بن يَساراست كه از بزرگان است؛ و معروف هم مَعْروف بْنِ خَرَّبُوذاست. اين شش نفر در درجه أوّل هستند. بعد شش نفرِ درجه دوّم را بيان مى‌كند، و سپس شش نفر درجه سوّم. و صَفْوَان در همين دسته سوّم است‌

. وَ السِّتَّةُ الاخْرَى هُمُ صَفْوَانُ‌		وَ يُونُسُ عَلَيْهِمَا الرِّضْوَانُ‌

يونس، يعنى يُونُس بن عَبْدُ الرَّحمَان، كه از إمام صادق عليه السّلام سؤال نمودند: يُونُسُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ ثِقَةٌ ءَاخُذُ عَنْهُ مَعَالِمَ دِينِى؟! قَالَ: نَعَم.

[١] - بُرَيد، بُرَيدبن مُعاويه است.

[٢] - محمّد، مُحمَد بن مُسلم است.

[٣] - لَيث، لَيثُ بن بَخَتَرى مُرادىّ معروف به أبو بَصِير است.