تفاوتى نيست. و الآن هم هر شخصى دستش از اين مراتب ششگانه أمارات كه در اين روايت شريفه بيان شده است كوتاه شد، خطاب: أَرْجِهْ حَتَّى تَلْقَى إمَامَكَ! بر او جارى و سارى خواهد شد.

أمّا اينكه فرمود: انظُرُوا إلَى مَنْ كَانَ مِنْكُمْ قَدْ رَوَى حَدِيثَنَا وَ نَظَرَ فِى حَلالِنَا وَ حَرامِنَا وَ عَرَفَ أَحْكَامَنَا، اين إشاره به أفراد خاصّ خارجى نيست كه در زمان حضرت صادق بودند؛ حضرت مى‌فرمايد: انْظُروا؛ «شما نگاه كنيد!» اگر فرض كنيم كه اينها نبودند، بلكه جماعت ديگرى مثل اينها بودند، آيا اين خطاب شامل آنها نمى‌شد؟! يا اگر أصحاب إمام صادق عليه السّلام منقرض شدند، و أصحاب حضرت موسى بن جعفر يا حضرت إمام رضا عليهما السّلام آمدند، آيا اين «انظُروا» شامل حال آنها نمى‌شد؟!

پاسخ اين است كه: در اينجا بطور مسلّم خصوصيّت بايد إلغاء شود. معنىِ «انظُروا» اين نيست كه: فقط شما نگاه كنيد! بلكه هر شخصى كه شيعه است، او مورد خطاب ماست. و با إلغاء تمام خصوصيّتهاى زمانى و مكانى، آن طبيعت، ملحوظ ماست. پس اينكه حضرت صادق عليه السّلام، در زمان خودشان كه مى‌فرمايند: «انظُروا» شامل زمان حيات و بعد از وفات ايشان هم مى‌باشد. و همچنين در زمان أئمّه بعد از ايشان هم مطلب به همين نحو است.