مُقَوقِس‌كه حاكم اسكندريّه بود، دو كنيز به عنوان تحفه و هديّه براى پيغمبر فرستاد. يكى اسمش ماريه بود و ديگرى نسرين. و اين دو با هم خواهر بودند، و قبطّى (مصرىّ). مقوقس اينان را همراه با شخص أمينى بنام مابور كه او هم قبطّى بود بسوى پيامبر فرستاد. و در روايات وارد است كه: مابور خَصِىّ بود. خصىّ يعنى كسى كه بَيضتَين او را كوفته باشند تا اينكه از مردى بيفتد.

اين كار سابقاً بسيار رواج داشت؛ مخصوصاً در خانواده‌هاى سلطنتى و پادشاهان، مردانى كه با زنها رفت و آمد داشتند و بايستى داخل حرمسرا بجهت خدمت و يا سائر كارهاى لازم بروند، براى اينكه كاملًا اطمينان داشته باشند كه خيانتى از آنها صادر نشود، آنها را خواجه مى‌كردند. يعنى بيضتين آنها را مى‌كوفتند. مانند گوسفندى كه آنرا أخته مى‌كنند. بنابراين آنها از مردى مى‌افتادند.

مُقَوقِس، مابور را كه طبق بعضى از روايات از أقوام ماريه و نسرين بود، و بنا بر بعضى از روايات از أهالى روم بود، به عنوان كمك و خدمت و همراهى و پاسدارى، و أمانتى كه بدين جهت ملاحظه كرده بود، با آنها بسوى پيغمبر روانه كرد.

البتّه اينها تنها نبودند؛ بلكه يكى از أصحاب پيغمبر كه براى مأموريّت به‌