گروهى به هنگام طرح ولايت مطلقه فقيه به عنوان دفاع از ولايت، با طنز و كنايه گفته‌اند: «بله، ولايت مطلقه كليه الهيه از آن ائمه عليهم السّلام است و هيچ‌كس چنين ولايتى ندارد» و يا: «شئون پيامبر صلّى اللّه عليه و اله شئونى است كه معقول نيست به فقيه منتقل شود و يا شئونى است كه به ضرورت شرع قابل انتقال نيست».

مقصود از اين سخنان چيست؟ آيا مقصود اين است كه نمى‌شود فقيه را در رديف پيامبر صلّى اللّه عليه و اله و يا امامان معصوم عليهم السّلام در فضائل و معنويات قرار داد؟

اين سخنى است درست و هيچ شكى در آن نيست. امام خمينى كه منادى ولايت مطلقه فقيه است، به روشنى اظهار مى‌دارد:

«وقتى كه مى‌گوييم ولايتى را كه رسول اكرم صلّى اللّه عليه و اله و ائمه عليهم السّلام داشتند، بعد از غيبت فقيه عادل دارد، براى هيچ‌كس اين تو هم نبايد پيدا شود كه مقام فقها همان مقام ائمه عليهم السّلام و رسول اكرم صلّى اللّه عليه و اله است، زيرا اينجا صحبت از مقام نيست، بلكه صحبت از وظيفه است. ولايت يعنى حكومت و اداره كشور و اجراى قوانين شرع مقدس.[١] از جهت مقام معنوى و فضائل، هيچ‌كس با پيامبر صلّى اللّه عليه و اله و امامان معصوم سنجيده نمى‌شود، حتى بر اساس پاره‌اى از روايات، امامان عليهم السّلام از ملائكه مقرب الهى و پيامبران مرسل، بالاترند.[٢]

[١] - ولايت فقيه، ص ٤٠.

[٢] - امام خمينى بر مبناى بعضى روايات، مقام ولايت تكوينى را براى فاطمه زهرا عليها السّلام نيز اثبات كرده است. ر. ك: ولايت فقيه، ص ٤٣.