اطلاق، به اين معناست كه ولى فقيه، مى‌تواند در زندگى خصوصى مردم دخالت نمايد؟[١] مثلا در انتخاب محل كار و سكونت، انتخاب همسر و ... مى‌تواند رأى خود را بر ديگران تحميل كند.

آيا چنين تفسيرى از ولايت مطلقه فقيه درست است؟

بى‌گمان، اين برداشت نادرست است. نه‌تنها امام خمينى كه هيچ فقيهى از چنين ولايتى براى فقيه سخن نگفته است. طرح چنين تفسيرى از ولايت مطلقه، شايد بدين سبب بوده است كه برخى از فقيهان چنين ولايتى را براى پيامبر صلّى اللّه عليه و اله و امامان معصوم عليهم السّلام باور دارند و آنان با توجه به اين اصل كلى كه ولايت فقيه، استمرار ولايت معصومان عليهم السّلام است، چنين ديدگاهى را ارائه داده‌اند.

هرچند با معناى درست ولايت مطلقه فقيه و هم‌چنين شرايطى را كه براى اعمال ولايت به ويژه شرط مصلحت آورديم، نادرستى اين برداشت نيز روشن شد، ولى به سبب اهميت بحث و روشن‌تر شدن موضوع و انگيزه كسانى كه چنين تفسيرهايى را ارائه مى‌دهند، به دو بحثى كه در اين باره مطرح مى‌شود، اشاره مى‌كنيم:

الف. آيا پيامبر اسلام صلّى اللّه عليه و اله و امامان معصوم عليهم السّلام چنين ولايتى دارند؟

ب. بر فرض چنين ولايتى براى پيامبر صلّى اللّه عليه و اله و امامان عليهم السّلام ثابت باشد، آيا فقيه هم‌چنين ولايتى دارد؟

[١] - روزنامه« رسالت» شماره ٣٤٤٩ آذر ١٣٧٦ به نقل از:« عصر ما» شماره ٨٣، سال چهارم آبان ١٣٧٦.