ولايت مطلقه فقيه، ميراث گران‌بهاى امام خمينى و روح و هويت انقلاب اسلامى است. امروزه، اين نظريه تنها يك نظريه سياسى و فقهى در كنار ديگر نظريه‌ها نيست، بلكه جوهره نظام اسلامى و محور قانون اساسى است.

مشروعيت قواى سه‌گانه: مقنّنه، قضائيه و مجريه، بستگى به آن دارد.

امام راحل، با تكيه بر همين اصل بلند و با پشتيبانى ملت بزرگ ايران، نظام شاهنشاهى را واژگون ساخت و جمهورى اسلامى را بنيان نهاد.

تأكيد و پافشارى آن بزرگوار بر ولايت مطلقه فقيه، در واپشين سال‌هاى حيات پربركت خويش، حساسيت‌ها، پرسش‌ها و واكنش‌هايى را در پى داشت. گروهى آن را برگشت امام از ديدگاه پيشين خود در باب ولايت فقيه پنداشتند و آن را تئورى جديدى به شمار آورند.

گروه‌ها و دسته‌هايى كه اوان پيروزى انقلاب اسلامى، اسلامى بودن نظام را برنتابيدند و در هنگام طرح اصل مبارك و مقدس ولايت فقيه در مجلس‌