حرمتى دارد كه نبايد به سهولت و آسانى درهم بشكند، گرچهكسانى بودند كه اين‌گونه برخورد را، پذيرا نبودند و از طرفى موضع شخص شريعتمدارى، به دور از پندگيرى و بهادهى به صبر و متانت امام بود. اما در مجموع، اين واقعه نشان داد كه نهاد مرجعيت، از چه مكانتى در ديد حضرت ايشان برخوردار است. مرتبتى كه حتى اگر به ناحق در اختيار باشد، بايستى براى حفظ حرمت منصب، پاره‌اى از رعايت‌ها را مبذول داشت.

اصلاح بيت‌

دستگاه مرجعيت، به سادگى و به دور از سازمان تشريفاتى اداره مى‌شد و هنوز نيز از بساطت اوليه چندان دور نشده است. اين ويژگى، نقاط امتياز و البته اشكالاتى دارد. در زمره امتيازها، مى‌توان اين نكته را برشمرد كه ارتباط با مرجع، با سهولت بيشترى ممكن و ميسور است. مخارج روزمره بيت مرجعيت، على‌رغم تمامى مباحث و اشكالات متعدد، چندان در سطح بالايى نيست و ... اين نكات، تماما از بساطت و عدم پيچيدگى بيت مرجعيت، كه در حقيقت دستگاه مركزى نهاد مرجعيت است، سرچشمه مى‌گيرد و امتيازهاى مطلوبى است كه بايستى حفظ شود و در گسترش آن، تلاش صورت گيرد.

اما ويژگى فوق، برخى از مشكلات را نيز آفريده است. از آن جمله: اتكاى كارهاى نهاد مرجعيت به يك يا چند تن معدود كه بدون اساسنامه و برنامه مشخص و تنها بر اساس ذوق و سليقه به كارهاى مربوط به نهاد مرجعيت مى‌پردازند. نفوذ و قدرت اين افراد چنان بوده و هست كه گاه از كارهاى اصلاحى جدّى ممانعت مى‌كند. دلسردى امام از حضور در حركت‌هاى‌