فقال: لا تصلّ إلّا خلف من تثق بدينه؛[١] به امام باقر عليه السّلام عرض كردم: دوست‌داران شما با يكديگر اختلاف نظر دارند، آيا من پشت سر همه آنان نماز بگزارم؟ حضرت فرمود: نماز نگزار، مگر پشت سر كسى كه به دين او اطمينان دارى.

امام خمينى، در پاسخ اين شبهه نوشته است:

اين‌گونه روايات، ناظر به حكم اولى است و در نتيجه، ناسازگارى با روايات باب تقيه كه ناظر به حكم ثانوى است، ندارند.[٢] پاره‌اى از روايات نيز، سخن معظم له را به خوبى تأييد مى‌كنند، مانند روايت زير از اسماعيل جعفى:

قلت لأبى جعفر عليه السّلام: رجل يحبّ أمير المؤمنين عليه السّلام و لا يتبرّأ من عدوّه‌و يقول: هو أحبّ إليّ ممّن خالفه، فقال: مخلّط و هو عدوّ، فلا تصلّ خلفه، و لا كرامة إلّا أن تتّقيه.[٣]

[١] - همان، ج ٥، ابواب صلاة الجماعة، باب ١٠، ح ١.

[٢] - الرسائل، ص ٢٠٠، قاعدة التقيه.

[٣] - وسائل الشيعة، ج ٥، ابواب صلاة الجماعة، باب ١٠، ح ٣.