در جامعه نداشته است.[١] بر هيچ ژرف‌انديش و اهل نظرى پوشيده نيست كه در قرآن آيات ديگرى وجود دارد كه رسالت و وظيفه دينى پيامبر صلّى اللّه عليه و اله را در جهت تشكيل امت و سامان و سازمان بخشيدن جامعه بر اساس دستورهاى وحى به روشنى و اشارت بيان مى‌كند. آياتى كه در بردارنده دستورهاى اجرايى و عملى‌اند و بدون اجراى آن دستورها، وحى و شريعت رها و ناپايدار مى‌ماند، مانند آيات:

جهاد[٢]، دفاع‌[٣]، صلح‌[٤]، جزيه‌[٥]، زكات‌[٦]، قصاص‌[٧]، ديات‌[٨] حدود[٩]، حكم پيامبر را در درگيرى‌ها و كشمكش‌ها پذيرفتن‌[١٠] و از سوى ديگر آياتى كه از مسلمانان مى‌خواهد در صحنه زندگى از دستورهايخ دا و پيامبر پيروى كنند[١١] و ... آيا اين آيات، رسالت و وظيفه اجرايى پيامبر صلّى اللّه عليه و اله را در كنار رسالت تبليغى آن حضرت نمى‌فهماند؟ وقتى وحى قرآن، افزون بر مسائل معنوى و احكام عبادى، هدف‌ها و احكام اقتصادى و حقوقى و جزايى و نظامى بيان‌

[١] - عبد الرزاق، الاسلام و اصول الحكم، ص ٥٣ به نقل از: عبد الكريم الخطيب، الخلافه و الامامة، ص ٢١٩.

[٢] - حج، آيه ٤٠.

[٣] - انفال، آيه ٦٠.

[٤] - نساء، آيه ٩٠.

[٥] - توبه، آيه ٢٩.

[٦] - توبه، آيه ١٠٥؛ حج، آيه ٤١ و نور، آيه ٣٧.

[٧] - بقره، آيه ١٧٩.

[٨] - نساء، آيه ٩٢.

[٩] - نور، آيات ٢ و ٤.

[١٠] - نساء، آيه ٦٥.

[١١] - نساء، آيه ٥٩.