جنبش دانشجويى ايران و رسالتها
 
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص

جنبش دانشجويى ايران و رسالتها - سلطانزاده، منصور - الصفحة ٨٤

دارند و هم تجربه تاريخى نشان داده است كه منع اخلاقى در استفاده از چنين سلاحهاى خطرناكى را براى خود در نظر نگرفته‌اند.

نقش آمريكا در سركوب نهضتهاى آزاديبخش دنيا بركسى پوشيده نيست. هم‌اكنون رژيم صهيونيستى مردم آواره فلسطين را از زمين و هوا، شبانه‌روز بمباران مى‌كند و رهبران آنان را به بهانه مبارزه با تروريسم، ترور مى‌كند و در عين حال مورد حمايت همه‌جانبه آمريكا قرار مى‌گيرد و هرگونه محكوميت يا تحقيق در مورد جنايات اين رژيم، با حق وتوى آمريكا در سازمان ملل مواجه مى‌شود.

به‌علاوه قدرتهاى بزرگ جهانى، منافع خويش را در راه‌اندازى جنگهاى محلى و تضعيف ملتها مى‌بينند. اتيوپى فقيرين كشور دنياست. درآمد سرانه مردم آن، سالانه كمتر از صد دلار است. بيست درصد نوزادان اين كشور قبل از ٥ سالگى مى‌ميرند. با اين حال بودجه سالانه اين كشور ويژه دفاع است.[١] سرمايه‌هاى اين كشور كه مى‌توانست جهت تأمين غذا براى گرسنگان در آستانه مرگ اتيوپى هزينه شوند، صرف خريد اسلحه براى دفع شورشهاى محلى و دفاع از قدرت مركزى مى‌شوند. شرايط و احوال كم و بيش مشابه در دهها كشور ديگر جهان سوم ديده مى‌شود و باعث شده تجارت اسلحه بازار پر رونقى داشته باشد.

در دنياى كنونى، قاچاق انسان به‌عنوان تجارت قرن لقب گرفته و دامنه آن به پنج قاره جهان گسترش يافته است. انتقال اجبارى يا فريبكارانه انسانها از جايى به جاى ديگر براى بهره‌گيرى و استفاده در كارهاى سياه؛ نظير


[١] -على‌اكبر كسمايى،« جهان امروز و فردا در تنگناى تمدن صنعتى غرب»، پيشين، ص ٧٨.