به‌علاوه جرج بوش اخيراً بعد از افزايش مقاومت مردم عراق در مقابل اشغالگران، در ملاقات اخير خود (١٩ ژانويه ٢٠٠٤ ميلادى) با اعضاى شوراى حكومتى عراق به عبدالعزيز حكيم رئيس مجلس اعلاى انقلاب اسلامى عراق، گفت: «در برابر خداى آيت‌الله سيستانى عبادت مى‌كنم».[١]

در انگليس نيز، نامزدهاى نخست‌وزيرى از دو حزب كارگر و محافظه‌كار هر كدام به نحو كم‌سابقه‌اى به توصيف اعتقادات مذهبى خود پرداختند.[٢]

تعدادى از سياستمدارانى كه قبلًا از رهبران احزاب كمونيستى دنيا محسوب مى‌شدند در اظهارات خود به‌نوعى از توجه به مذهب سخن مى‌رانند: «ولاديمير پوتين رئيس‌جمهورى روسيه در گفتگو با روزنامه فرانسوى فيگارو مى‌گويد: من به نوبه خودم از اينكه به كليساى ارتودوكس روسيه تعلق دارم افتخار مى‌كنم».[٣]

«الكساندر زوگانف»، رهبر حزب كمونيست روسيه مى‌گويد: «ما از افكارى كه وجود خدا را انكار مى‌كند، دست برداشته‌ايم».[٤]

«حشمت اوزال» شاعر برجسته و ماركسيست معاصر تركيه ضمن روى آوردن به اسلام مى‌گويد: «اصلًا از اعتقادات جديدم (اسلام) پيشمان نيستم؛ زيرا در زندان اين فرصت را داشتم كه ارزش اعتقادات خود را بيابم».[٥]

[١] -گزارش ملاقات بوش، پاول و عنان با شوراى موقت عراق، سايت اينترنتى بازتاب، ٧/ ١١/ ٨٢.

[٢] -تونى بلر و رقيب او، روزنامه كيهان، ١١/ ١/ ٧٦.

[٣] -همان، ٩/ ٨/ ٧٩.

[٤] -ميراحمدرضا حاجتى، عصر امام خمينى، ص ٥١.

[٥] -روزنامه جمهورى اسلامى، ١٦/ ١/ ٦٩؛ به نقل از: روزنامه نانئا، چاپ آتن.