كارلسون مى‌نويسد: «هنگامى‌كه خمينى برآستانه در ظاهر شد، همه از جا برخاستند و فرياد زدند، خمينى، خمينى، خمينى و باشادى و هيجانى وصف‌ناپذير به او اداى احترام كردند. من چنين استقبالى را تاكنون در مورد شخص ديگرى نديده بودم. به‌نظر مى‌رسيد كه همه در امواج عشق و ستايش غوطه‌ور شده بودند و با تمامى سلولهاى قلبشان اطمينان داشتند به آنچه و به شخصى كه اين‌گونه ارج مى‌نهند از نظر خداوند شايسته آن است».[٤]

امام اشاره داشتند كه مردم ما از مردم صدر اسلام بهترند. با توجه به اين نظر امام و با دقت در حوادث تاريخى گذشته و حال ايران، جريان رفتارها و گفتارهاى پيامبر اسلام (ص) و ائمه اطهار (ع) در رابطه با برخى از آيات و روايات مربوط به سلمان فارسى و ايرانيان شفافيت بيشترى پيدا مى‌كند.

[١] -در بستر دريا، پيشين، صص ٢٨ و ٢٩.

[٢] -آقاى بشارتى( وزير سابق كشور) نقل مى‌كرد كه:« تابستان سال ٥٨، هنگامى‌كه مسئول اطلاعات سپاه بودم، گزارشى داشتيم كه آقاى شريعتمدارى در مشهد گفته؛ من بالاخره عليه امام اعلام جنگ مى‌كنم. من خدمت امام رسيدم و ضمن ارائه گزارش، خبر مذكور را هم گفتم. ايشان سرش پايين بود و گوش مى‌داد، اين جمله را كه گفتم سربلند كرد و فرمود:« اينها چه مى‌گويند، پيروزى ما را خدا تضمين كرده است. ما موفق مى‌شويم، در اينجا حكومت اسلامى تشكيل دهيم و پرچم را به صاحب پرچم مى‌سپاريم. پرسيدم: خودتان؟ امام سكوت كردند.» محمدى رى‌شهرى، كيمياى محبت، ص ٧٢.

[٣] -فصلنامه حضور، خرداد ١٣٨٢، ص ٤٢.

[٤] -در بستر دريا، پيشين، ص ٨.