تحليل آن عاجز ماندند؛ مضمون واقعى پيام امام چيزى نبود مگر فرارسيدن عصرى جديد از حاكميت جهانى، كه غربيها بايد آن را با دقت، مورد نظر و بررسى قرار دهند؛ زيرا در ادامه حركت امام خمينى قلمرو انديشه‌هاى بشرى، هم جايگاه حكومتهاى دولتى را تغيير مى‌دهد و هم اقتدار دولتهاى ملى و محلى را ...».[١]

تقارنهاى جالب در دهه‌هاى آخر قرن بيستم‌

همزمانى سه جريان در سه دهه آخر قرن بيستم؛ يعنى:

- جهش عظيم در تكنولوژى ارتباطات و مطرح شدن بحث جهانى شدن؛

- نمودار شدن بحران تمدن غرب و عدم پاسخگويى آن به نيازهاى انسان امروز و يا به‌عبارتى، بن‌بست ايدئولوژيهاى ساخته بشر؛

- ظهور انقلاب اسلامى ايران و تداوم آن و تبديل اسلام به يك قدرت بين‌المللى؛

تقارن عجيبى است كه مى‌تواند موجبات توجه، آگاهى و گرايش بيشتر مردم دنيا را به‌سوى اسلام فراهم آورد و جهانى شدن را به‌سمت جهانى شدن اسلام و برپايى حكومت جهانى حضرت مهدى (عج) سوق دهد.

تقارن جريانهاى فوق وقتى با يادآورى مجدد روايات مربوط به بعضى از زواياى ظهور حضرت مهدى (عج) همراه شود، در خور تأمل خواهد بود. از جمله در روايتى از حضرت امام جعفر صادق (ع) آمده است: «در زمان قائم (عج)، مؤمنى كه در شرق است برادر خود را كه در مغرب است، خواهد ديد و نيز مؤمنى كه در مغرب است، برادر خويش را در مشرق مى‌بيند».[٢] و

[١] -آلوين تافلر، تفسير ماهيت قدرت، صص ٦٥٨- ٦٥٦.

[٢] -علامه مجلسى، بحارالانوار، جلد ٥٢، ص ٣٩١.