بى‌شك يكى از مهمترين رويدادهاى تاريخ ايران كه نقطه عطفى در تحولات سياسى و اجتماعى ايران به‌شمار مى‌آيد، ظهور اسلام و ورود آن به ايران بود. ايرانيان زمانى‌كه با شعارهاى اسلام همچون: عدالت اجتماعى، برادرى و برابرى، رفع ظلم و تبعيض ميان انسانها و مبارزه با حكومتهاى ظالم آشنا شدند، به آيين جديد گرايش پيدا كردند.

ويژگيهاى عالى تشيع كه در حقيقت روح حقيقى‌اسلام بود و انسان را به آگاهى و تعقل و آزادى و اجتهاد دستور مى‌داد و وظيفه خويش را ستيز با تحجر و تعصب وظلم و ستم سياسى و اجتماعى مى‌دانست، موردتوجه ايرانى هوشمندكه روح خود را با اين ارزشهاى متعالى سازگار مى‌ديد، قرارگرفت. كشور ايران، گرچه داراى حوادث تلخ و ناگوار در تاريخ خود است و گرچه ايرانى مصون از خطا و اشتباه نبوده، امّا ايرانيان به‌دليل ويژگيهايى نظيرهوش‌سرشار و روحيه حق‌پرستانه، در مقاطع حساس و مهم تاريخى خويش، دست به انتخابهاى درست زده‌اند. از همين روست كه ايرانى در مقطعى حساس، اسلام را مى‌پذيرد و در ديگربرهه حساس از تاريخ، تشيع را انتخاب مى‌كند. استاد مطهرى در «خدمات متقابل اسلام و ايران» مى‌نويسد: «حقيقت اين است كه علت تشيع ايرانيان و علت مسلمان شدنشان يك چيز است، ايرانى روح خود را با اسلام سازگار ديد و گمگشته خويش را در اسلام يافت. مردم ايران كه طبعاً مردمى باهوش بودند و بعلاوه سابقه فرهنگ و تمدن داشته، بيش از هر ملت ديگر، نسبت به اسلام شيفتگى نشان دادند و به آن خدمت كردند. مردم ايران بيش از هر ملت ديگر به روح و معنى اسلام توجه داشتند. به همين دليل، توجه ايرانيان به خاندان رسالت، از هر ملت‌