جنبش دانشجويى ايران پديده‌اى است كه در نيم قرن اخير نقش مؤثرى را در تحولات اجتماعى ايران داشته است. جنبش دانشجويى اگرچه به دليل خاستگاه دانشگاهى آن، از فرهنگ كلى حاكم بر نظام آموزش عالى تمدن جديد؛ يعنى سكولاريزم و اومانيسم تأثير پذيرفته، امّا به دليل اينكه در منطقه خاصى از جغرافياى دنيا؛ يعنى ايران رشد نموده، از فرهنگ و اقتضائات زمانى و مكانى خويش نيز بى‌تأثير است. به همين دليل در بررسى جنبش دانشجويى ايران و تبيين رسالت آن، لازم است علاوه بر توجه به روح كلى حاكم بر فضاى نظام آموزش عالى دنيا، چگونگى پيدايش مراكز آموزش عالى در ايران و سير تحولات اين جنبش در فضاى فرهنگى، سياسى و اجتماعى ايران نيز مورد توجه قرار گيرد.